İMAM HATİP LİSELERİNE ALEVİLİK KONUSU İDDİASININ İÇ YÜZÜ


Danıştay 8. dairesinin Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi derslerinin zorunlu olmasını hukuka aykırı bulmasının ardından telaşa kapılan MEB, dikkatleri dağıtmak ve kamuoyunu yanıltmak için bir haber servis etti. İmam Hatip Liseleri müfredatına Alevilikle ilgili konuların konulduğu haberi MEB yetkileri tarafından basına ulaştırılarak bakanlık üzerindeki kamuoyu baskısı kırılmak isteniyor.

Oysa gerçekte yeni olan hiçbir şey yok. İmam Hatip liselerine konulduğu iddia edilen konular Danıştay tarafından mahkum edilen mevcut Din Kültürü müfredatındaki konulardır. Bu konulardaki Alevilik sözde bir Aleviliktir. MEB ve Diyanet tarafından uydurulan, Sünnileştirilmiş YAPAY / UYDURUK bir Alevilik gerçek Alevilikmiş gibi yutturulmaya çalışılıyor.

Mevcut Din Kültürü ders kitaplarını Eğitim İş olarak inceleyip sonucu kamuoyuna taşımıştık. İzim incelememizde yer alan ifadeler Danıştay kararında da yer almaktadır.

Aleviliği kültürel bir zenginlik olarak niteleyen ve “ tasavvufi yorum “ olarak gören MEB ve Diyanet şimdi bu gerçek dışı savını İmamlara da öğreterek Alevi köylerine atadığı imamlar yoluyla Alevileri daha kolay asimile etmenin zeminini oluşturmaya çalışıyor.

Alevi inancında cami imalarının yeri yoktur. Buna rağmen Alevi köylerine imam atayan Diyanet işleri Başkanlığı, MEB yardımıyla yeni Sünni Misyonerleri yetiştiriyor. Bu misyonerler imamlık sıfatıyla Alevi köylerine atanmak isteniyor.

Alevi köylerinde İmamların ne işi var ?

Alevi köylerinde camilerin ne işi var ?

Bunlar asimilasyoncu faaliyetlerdir.

Aleviliği kültürel zenginlik ve tasavvufi yorum olarak görme anlayışı Aleviliği anlatmaktan uzaktır.

Aleviliği bir kültürel ve inançsal zenginlik olarak nitelemek, Alevi teolojisini başkalaştırma ve Sünni teoloji karşısında ikincil düzeye itme amacına matuftur. Zira “zenginlik “ söylemi sosyolojik açıdan tahammül edilebilir aykırılık / farklılık manasını taşımaktadır. Başka bir deyişle bu söylem, Aleviliği genel kimliğin dışında istisnai bir özellik biçiminde görmenin maskelenmiş bir ifade şeklidir.


“Dinin temel değerleri” nitelemesiyle, Sünni teolojinin inanç ve ibadet özelliklerini İslam diniyle özdeşleştirme etkinliği, Alevi teolojisini ret ve inkar ederek “ tasavvufi yorum “ kısıtlılığına hapsetmek ve böylece bu teolojiyi itikadi ve ameli özgünlüğünden koparıp tarikatlaştırmak maksadını taşımaktadır.

Gerek Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi dersleri gerekse Cem evlerinin statüsü ve DİB’in mezhepçi yapısı sorununun Alevilerin lehine bir biçimde ve aynı zamanda Sünnilerin aleyhine olmayacak tarzda çözümlenebilmesinin yolu, Aleviliğin teolojik özgünlüğünün / orijinalitesinin resmen ve hukuken kabulünden geçmektedir.


Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi kitapları ile İmam Hatip Liseleri müfredatına konulduğu ileri sürülen Alevilikle ilgili konular, Sünni teologların Aleviliği görmek istedikleri şekilde görme ve istedikleri kalıba sokma amacına hizmet eder bir biçimde hazırlanmıştır. Dolayısıyla MEB’in tarif ettiği ve okuttuğu Alevilik, UYDURMA / YAPAY bir Aleviliktir. Bu sözde Aleviliğin historik ve geleneksel Alevilikle yani gerçek Alevilikle hiç bir ilgisi yoktur.


MEB ve Diyanet Alevi kimliğini tanımak zorundadır.

Bu kimlikte Namaz değil cem vardır.

Ramazan değil Muharrem orucu vardır.

Semah vardır. Deyiş vardır. Nefes vardır.

Bu inancın ibadethanesi camiler değil cem evleridir.


MEB’in sözde Alevilik müfredatında bunların hiçbir bulunmamaktadır.


Müfredatta anlatıldığı ileri sürülen Alevi uluları Sünni inançtaymış gibi gösterilmektedir. Yunus Emre, Hacı Bektaş – ı Veli, Şah Hatayi vb. Alevi uluları tıpkı Sünniler gibi beş vakit namaz kılan, ramazan orucu tutan şahsiyetler olarak nitelenmektedir.

MEB ve Diyanet Türk kamuoyunu yanıltmaktan ve yanlış yönlendirmekten vazgeçmelidir. Aleviliği, bu inancın temsilcilerine danışarak ele almalıdır.



MUSTAFA CEMİL KILIÇ

EĞİTİM – İŞ SENDİKASI İSTANBUL 1 NO. LU ŞUBE BASIN YAYIN SEKRETERİ.

DİN KÜLTÜRÜ VE AHLAK BİLGİSİ ÖĞRETMENİ